അനുഗ്രഹത്തിന്‍ അധിപതിയേ

അനുഗ്രഹത്തിന്‍ അധിപതിയേ
അനന്തകൃപ പെരുംനദിയേ
അനുദിനം നിന്‍ പദംഗതിയേ
അടിയാനു നിന്‍ കൃപ മതിയേ

വന്‍വിനകള്‍ വന്നിടുകില്‍
വലയുകയില്ലെന്‍ ഹൃദയം
വല്ലഭന്‍ നീ എന്നഭയം
വന്നിടുമോ പിന്നെ ഭയം

തന്നുയിരെ പാപികള്‍ക്കായ്
തന്നവനാം നീയിനിയും
തള്ളിടുമോ ഏഴയെന്നേ
തീരുമോ നിന്‍ സ്നേഹമെന്നില്‍

പാരിടമാം പാഴ്മണലില്‍
പാര്‍ത്തിടും ഞാന്‍ നിന്‍തണലില്‍
മരണദിനം വരുംവേളയില്‍
മറഞ്ഞിടും നിന്‍ മാറിടത്തില്‍

തിരുക്കരങ്ങള്‍ തരുന്ന നല്ല
ശിക്ഷയില്‍ ഞാന്‍ പതറുകില്ല
മക്കളെങ്കില്‍ ശാസനകള്‍
സ്നേഹത്തിന്‍ പ്രകാശനങ്ങള്‍